(Deo iz teksta, koji je za čitaoce Veštičje Revije broj 10. pripremila Danijela Simić, na osnovu razgovora sa Rastkom Kostićem, autorom knjige, pod istim nazivom )

A vreme u kom živimo pokazuje da su retki oni koji će se uopšte zapitati da li živimo u laži …

Još su ređi oni koji će pokušati da potraže Istinu. Najređi su oni koji se usuđuju da javnosti, ma kako to naišlo na nerazumevanje,predoče Istinu… Jedan od takvih, odvažnih ljudi je Rastko Kostić. Njegova životna priča počinje 1976. godine u Beogradu, a od 1997. godine se nastavlja u Danskoj. Da se sudbina u svoj svojoj ironiji poigrala sa ovim izuzetnim čovekom, slobodno možemo reći. Otišavši iz sopstvene zemlje, iz poznatih razloga tadašnje teške političke situacije ovih prostora, na tuđem tlu, nalazi odgovore o sopstvenim korenima i sakrivenoj istoriji Slovena, o kojoj ni danas ne možemo učiti u udžbenicima. Sećajući se, kako je njegovo istraživanje počelo, autor ističe da je još u vreme studiranja Opšte književnosti u Beogradu, u knjizi iz kulturologije prof. Sretena Petrovića pročitao jednu rečenicu o tome da je na otoku Rugen (to jest Rujan) na Baltičkom moru postojala Arkona, stari slovenski grad a ujedno i centar slovenske poganske religije, koji su Danci krstaškim pohodom uništili u srednjem veku, što je ostavilo snažan utisak na njega. Ali, literature ili opširnije studije kod nas na tu temu nije bilo. Našavši se kasnije na danskom tlu i primetivši da u danskoj kulturi postoji latentno antislovenstvo, pokušao je da otkrije uzroke tome i tada se vraća delima Saksa Gramatika, Adama Bremenskog, Helmolda, Luja Ležea o tim davnim događajima shvatajući da utemeljenje moderne danske države počiva na slomu slovenskog paganizma. Logično pitanje koje je usledilo je zašto u našim školama nema spomena o prehrišćanskoj veri Slovena, te šta je s našim bogovima?

Čitajući istorijske izvore (danske, nemačke i islandske) autor navodi da ga je iznenadilo da oni vrlo podrobno govore o staroslovenskoj poganskoj religiji, da opisuju obrede, izgled bogova, bitke, kao i samo uništenje te vere. Posebno iznenađenje predstavljala je činjenica da su poslednji slovenski hramovi uništeni tek krajem 12. veka, iz čega proizilazi ne samo da smo imali veru s mnogo bogova, razrađenim ritualima, već da su Sloveni bili poslednji narod u Evropi koji je čuvao svoju prehrišćansku, pagansku religiju. „Tim pre bilo mi je nejasno zbog čega se o njoj ne uči u školama; zbog čega je naša istorija osakaćena, a slovenski duh oštećen i uskraćen za to znanje?” navodi autor, te ponesen ovom velikom istorijskom nepravdom prema našim korenima, svoje istraživanje finalizuje knjigom „Pad Arkone ili sumrak slovenskog paganizma”, objavljene 2009. godine …

 

Facebook Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Post comment